3Powrót (Pracownia Antyfaceta)

Nie sposób pominąć ubrania u podstaw, czyli butów. Omówienie ich nie jest łatwe z uwagi na olbrzymią liczbę stylów i rodzajów tych butów, przy czym na każdą porę roku producenci szykują nowe kolekcje i prześcigają się w dostarczaniu maksymalnie zróżnicowanych wzorów. Ogólnie można rzec, że „damskie” buty są robione w wersjach z dowolnie stopniowaną wysokością obcasa, czyli od praktycznie płaskich do wysokich nawet na kilkanaście centymetrów. Same obcasy przybierają tak różne formy jak: szeroki słupek (o kształcie przekroju okrągłym, kwadratowym/prostokątnym, zaokrąglonym z tyłu, wąskim/podłużnym, niestandardowym), klin/koturn (wąski lub szeroki), szpilka, z których każdy typ ma swoje specyficzne cechy użytkowe. Ze względu na porę roku i pożądany stopień zakrywania/odsłaniania nóg i stóp, zaczniemy opis od kozaków, czyli butów z wysokimi cholewami, przy czym są one w swej długości stopniowalne absolutnie dowolnie, ergo od niewiele wychodzących ponad kostkę, przez kolana, do znacznej wysokości na udach. Trzeba też uczciwie przyznać, że prócz kozaków pragmatycznie nastawionych na ogrzewanie nóg w zimie, istnieją wersje letnie lub paradne, gdzie zarówno cholewa jak część okrywająca stopę jest ażurowa lub zawiera okna wietrzące; ekstremalną formą kozaka są paradne konstrukcje z pasków, które właściwie uznać należy za sandały. Kozaki produkowane dla osób żeńskich bywają wsuwane, rozpinane na zamek błyskawiczny lub wiązane, i istnieją też formy pośrednie: wiązane z zamkiem błyskawicznym, dzięki czemu możliwe jest bardzo precyzyjne dopasowanie buta do kształtu nogi przy zachowaniu wygody jego ubierania i zdejmowania. W ramach półbutów dla osób żeńskich wyróżnić możemy modele wiązane sznurowadłami oraz różne formy czółenek, gdzie mniej lub bardziej odsłonięta jest wierzchnia część śródstopia, zaś but jest wsuwany i trzyma się na nodze dzięki odpowiednio wyprofilowanej części piętowej. Pośród wariacji tego typu buta znajdujemy modele z paskami przytrzymującymi stopę w bucie i zapobiegającymi jej niekontrolowanemu wydostaniu się z niego, a paski te, absolutnie różnej szerokości, bywają umieszczane albo z tyłu buta i biegną wokół kostki, albo okalają śródstopie łącząc prawą i lewą część poszycia buta. Trzeba również zauważyć, że w ramach „półbutów damskich”, jak zbiorczo się je określa, mamy też modele z różnej wielkości otwarciami na palcach, na pięcie, lub w obu tych obszarach, a także model zakrywający wyłącznie palce i piętę, wokół której zwykle przeprowadzony jest pasek stabilizujący but na nodze. Każdy z tych modeli posiada otwory wietrzące stopę, zatem przy zastosowaniu wyrobów pończoszniczych o bardzo stopniowalnej grubości (właściwie: cienkości) można je bardzo precyzyjnie dobrać do konkretnych warunków pogodowych. Na koniec pozostaje kategoria sandałów, tyle że granica pomiędzy nimi a półbutami w ich całym zróżnicowaniu jest płynna, a również pośród nich można znaleźć multum form, zwykle oferowanych przez producentów w różnych wersjach kolorystycznych. Charakterystyczną cechą „damskich” sandałów jest używanie w nich bardzo cienkich pasków – ma to znaczenie szczególnie w lecie, gdy but pozwala maksymalnie opalić stopy podczas codziennego przemieszczania się, albowiem standardem jest noszenie butów na bose stopy lub w przepuszczających światło i powietrze cienkich wyrobach pończoszniczych. Niniejszy opis również brzmi dość abstrakcyjnie i wypada wesprzeć go stosowną tablicą – oto ona:




Na następnej stronie tablica z iście oszałamiającą kolekcją obuwia „męskiego”, zapewne z czystej złośliwości nazwana „Kolekcją człowieka ubogiego”...

tPoprzednia

Następna


DO POZOSTAŁYCH STRON „CZĘŚCI I: DIAGNOZA”:

1

2

3

4

5

6


8

9

10

11